Hayotga bir marta kelamiz. Lekin bu degani, xohlagan ishimizni qilishimiz kerak degani emas.

Bugun ko‘pchilikdan bir gapni eshitamiz:

Hayot bir marta beriladi, undan mazza qilib yashash kerak. O‘zing xohlagan narsani qil, xohlagan joyingga bor, hech narsadan o‘zingni cheklama.

Aslida, bu gapning o‘zida ham haqiqat bor. Haqiqatan ham hayot bir marta beriladi. Vaqtimiz cheklangan. Bugun bor narsalarimiz ertaga bo‘lmasligi mumkin. Shuning uchun hayotni qadrlashimiz, ota-onamizga vaqt ajratishimiz, yaqinlarimizni xursand qilishimiz, yaxshi kunlarni ko‘rishimiz kerak.

Lekin bir narsani unutmasligimiz kerak: biz bu dunyoga faqat xohlagan narsalarimizni amalga oshirish uchun kelmaganmiz.

Insonning istaklari juda ko‘p. Kimdir boy bo‘lishni xohlaydi, kimdir mashhur bo‘lishni, kimdir dunyoni kezishni, yana kimdir hayotdagi barcha lazzatlarni his qilishni istaydi. Bularning barchasi insoniy istaklar.

Ammo hamma istaklarimiz ham biz uchun foydali emas. Hamma xohlagan narsamiz ham qilishimiz kerak bo‘lgan ish emas.

Ba'zida inson biror narsani juda xohlaydi, lekin uning noto‘g‘ri ekanini biladi. Shunday paytda o‘zini to‘xtata olish ham katta yutuq.

Ba'zida oson yo‘l bilan pul topish imkoniyati chiqadi, lekin bu yo‘l halol bo‘lmaydi. Ba'zida birovning haqqini yeyish orqali foyda ko‘rish mumkin bo‘ladi. Ba'zida nafsimiz bizni noto‘g‘ri yo‘lga boshlaydi. Ana shunday paytlarda o‘zimizga: «Hayot bir marta beriladi-ku, qilaver», deyish o‘rniga, «Men bu ish uchun Allohning oldida qanday javob beraman?» deb savol berishimiz kerak.

Chunki bizning bu dunyodagi asosiy maqsadimiz faqat pul topish, uy qurish, mashina olish, martabaga erishish yoki odamlar orasida obro‘ qozonish emas.

Bularning barchasi hayotimizning bir qismi bo‘lishi mumkin. Lekin ular bizning asosiy missiyamiz emas.

Bizning asosiy missiyamiz — Allohni tanish, Unga ibodat qilish, halol yashash, yaxshilik qilish, insonlarning haqqiga xiyonat qilmaslik va oxir-oqibat Jannatga erishish uchun harakat qilish.

O‘ylab ko‘ring, biz bu dunyoda qancha yil yashashimizni bilmaymiz. Bugun reja qilamiz, ertaga nima bo‘lishini esa bilmaymiz. Shuncha vaqtimizni faqat dunyoviy narsalar ortidan yugurish bilan o‘tkazsak, oxirat uchun nima tayyorlaymiz?

Menimcha, hayotga bir marta kelganimiz uchun ham har bir qadamimizni o‘ylab bosishimiz kerak. Chunki bu hayotning ikkinchi imkoniyati yo‘q.

Dunyodagi barcha istaklarimizni amalga oshirishga ulgurmasligimiz mumkin. Lekin hech bo‘lmaganda, oxiratimizni unutmay yashashimiz kerak.

Hayotga bir marta kelamiz. Shunday ekan, uni shunchaki yashab o‘tkazmaylik. Bu hayotni Jannatga eltadigan yo‘lga aylantiraylik.

Zero, eng katta muvaffaqiyat — dunyoda qancha narsaga ega bo‘lganimiz emas, Allohning huzuriga qanday holatda borishimizdir.