ISMIGUL — SINOVLARDAN SO‘NG KELGAN BAХT

Har bir insonning hayoti — alohida bir kitob. Kimningdir sahifalarida quvonch ko‘p, kimningdir sahifalarida esa ko‘z yoshlar, sabr va cheksiz umid yashaydi. Mening hayotim ham o‘ziga xos hikoya…

Men Ismigulman. 2003-yil 31-mart kuni dunyoga kelganman. Bugun ortimga qarab, bosib o‘tgan yo‘llarim, erishgan yutuqlarim va qalbimdan o‘tgan sinovlarim haqida o‘ylasam, har bir kunimning o‘z hikoyasi borligini his qilaman.

2020-yilda maktabni tamomladim.Ayni karantin vaqti. Biz sinfdoshlar bilan tantanali ravishda maktabni tark etmadik bu bizga armon bo'lgan. Bu men uchun hayotning yangi eshiklari ochilgan davr edi. Oldimda katta orzular, intilishlar va hali o‘zim ham bilmagan imkoniyatlar turardi. Shu yilining o'zidayoq universitetga kirdim 2025-yilda esa universitetni tamomladim. Inson ruhiyatini, uning his-tuyg‘ularini, qalbida yashiringan dardlarini tushunishga bo‘lgan qiziqishim meni shu sohaga yetakladi. Balki inson qalbini anglashga bo‘lgan intilishimning o‘zi ham hayotga bo‘lgan qarashlarimning bir qismidir.

Ammo mening hayotim faqat o‘qish va yutuqlardan iborat emas. Uning eng muhim sahifalaridan biri — oilam bilan bog‘liq.
2021 yil 12 dekabr kuni ilk tanishgan kunimiz. 31 dekabr ilk sovchilar va 7 yanvar kuni non sindirishib meni baxtli hayotga robaro qilishgan.
2022-yil 10-mart kuni rasmiy nikohimiz qayd etildi. Shu yilning 4-iyun kuni esa to‘yim bo‘ldi. O‘sha kundan boshlab hayotimning yangi bobiga qadam qo‘ydim. Endi men nafaqat o‘z orzulari ortidan borayotgan qiz, balki o‘z oilasi, mas’uliyati va kelajagi uchun qayg‘uradigan ayol edim.
Bu vaqtda 2kurs talaba ham edim.
Hayot menga hamma narsani osonlik bilan bermadi. Ayrim orzularimga yetishish uchun kutishga, sabr qilishga, ichimdagi umidni asrashga to‘g‘ri keldi. Ba’zan insonning yuzidagi tabassum ortida qancha sog‘inch, qancha duo va qancha aytilmagan so‘zlar yashirin bo‘lishini faqat uning o‘zi biladi. Men ham o‘z sinovlarimni boshdan kechirdim. Lekin qalbimning bir chetida doimo umid yashadi.

Va nihoyat, 2025-yil 11-noyabr kuni hayotimning eng go‘zal mo‘jizalaridan biri yuz berdi. Qizalog‘im Azlina dunyoga keldi.

Azlina…

Bu ism men uchun shunchaki ism emas. U — kutishlarim, umidlarim, duolarim va qalbimdagi eng nozik tuyg‘ularning bir bo‘lagi. Uning dunyoga kelishi bilan hayotimga yangi ma’no kirib keldi. Men ona bo‘ldim. Endi mening yuragim o‘zimdan tashqari yana bir kichkina yurak uchun ham urardi. Uning tabassumi mening quvonchimga, uning kelajagi esa orzularimga aylandi.

Ba’zan o‘ylayman: inson hayotidagi eng go‘zal baxtlar ayrim sinovlardan keyin kelarkan. Balki shuning uchun ham Azlinaning borligi men uchun yanada qadrli. Chunki uning kelishi ortida men bosib o‘tgan yo‘llar, sabr bilan kutgan kunlar va qalbimda saqlagan umidlarim bor.

Mening oilam — mening tayanchim

Men oilada mehr, mehnat va mas’uliyatning qadrini o‘rganib ulg‘ayganman.

Dadam ichki ishlar tizimida xizmat qilib, nafaqaga chiqqan inson. Uning hayot yo‘li menga mas’uliyat, matonat va o‘z vazifasiga sadoqat haqida ko‘p narsani anglatadi. Ona uchun farzandlarining yutuqlari qanday quvonch bo‘lsa, men uchun ham ota-onamning ishonchini oqlash katta baxtdir.

Onam matematika fani o‘qituvchisi. Ustozlik — shunchaki kasb emas, balki sabr, bilim va fidoyilik talab qiladigan sharafli yo‘l. Onamning hayoti orqali mehnat qilish, o‘rganish va boshqalarga foyda keltirishning qadrini his qilaman.

Opacham sport ustozi. Singlim O‘zbekiston davlat san’at va madaniyat institutida tahsil olyapti . Kichik singlim esa hali maktab o‘quvchisi. Har birimizning o‘z yo‘limiz, o‘z orzularimiz bor. Ammo bizni birlashtirib turadigan eng katta boylik — oilamiz va bir-birimizga bo‘lgan mehrimiz.

Turmush o‘rtog‘im ikki diplom egasi bo‘lib, agronomiya va tibbiyot yo‘nalishlari bo‘yicha bilim olgan. Men uchun insonning izlanishi, bilimga intilishi va hayotda o‘z ustida ishlashi qadrlidir. Oila esa ikki insonning bir-birini tushunishi, qo‘llab-quvvatlashi va birgalikda kelajak sari intilishi bilan mustahkamlanadi.

Kitoblar, she’rlar va mening ichki dunyom

Men kitob o‘qishni yaxshi ko‘raman. Chunki kitoblar menga boshqa hayotlarni anglashni, turli taqdirlarni his qilishni va o‘zim bilmagan dunyolarni kashf etishni o‘rgatadi. Ba’zan birgina jumla insonning fikrini o‘zgartirishi, birgina asar esa qalbida yangi eshik ochishi mumkin.

She’r yozish ham mening qiziqishlarimdan biri. Men uchun she’r — yurakning tili. Ba’zan oddiy so‘zlar bilan aytib bo‘lmaydigan hislar qog‘ozga tushgan misralarda o‘z ifodasini topadi. Balki men ham she’rlarim orqali ichimdagi quvonchni, sog‘inchni, orzularimni va hayotdan olgan taassurotlarimni ifoda etarman.

Kompyuter bilan ishlashga ham qiziqaman. Yangi narsalarni o‘rganish, texnologiyalardan foydalanish va bilimlarimni oshirish men uchun muhim. Men faqat bugungi kun bilan yashashni emas, o‘z ustimda ishlashni va imkoniyatlarimni kengaytirishni istayman.

Men kimman?

Men — psixologiya yo‘nalishini tamomlagan, kitoblar olamida o‘ziga yaqinlik topadigan, she’rlar yozishni sevadigan, kompyuter ishlariga qiziqadigan qizman

Men — ota-onasining farzandi, turmush o‘rtog‘ining umr yo‘ldoshi, Azlinaning onasiman.

Men — hayotning turli sinovlaridan o‘tib, baribir kelajakka umid bilan qarashni istaydigan insonman.

Men o‘zimni mukammal deb bilmayman. Hali o‘rganadiganlarim, erishadigan maqsadlarim va amalga oshiradigan orzularim ko‘p. Ammo bir narsani bilaman: insonning qadri uning qancha narsaga ega ekanida emas, balki qanday inson bo‘lib yashayotganida.

Men ham kelajakda o‘z sohamning yetuk mutaxassisi bo‘lishni, farzandimga munosib tarbiya berishni, ota-onamning duosini olishni va o‘z mehnatim bilan hayotda munosib o‘rin egallashni istayman.

Hayotimning eng qadrli sabog‘i shuki: baxt doimo shovqin bilan kelmaydi. Ba’zan u uzoq kutilgan bir kun, kichkina qo‘lchalar, farzandingning ilk tabassumi yoki seni tushunadigan insonning yoningda ekanida yashaydi.

Men Ismigulman. Mening ham o‘z hikoyam, o‘z orzularim va yuragimga yaqin insonlarim bor. Hayotimning har bir sahifasi menga nimanidir o‘rgatdi. Endi esa men yangi sahifalarni yanada katta umidlar, bilim, mehr va ishonch bilan yozishni istayman.

Chunki mening hikoyam hali tugamadi. Men hali ko‘plab go‘zal kunlarni yashashim, ko‘plab orzularimga yetishim va qizalog‘im Azlinaga faxr bilan aytadigan hayot yo‘lini bosib o‘tishim kerak.

Bu — mening hayotim. Bu — mening taqdirim. Bu — Ismigulning o‘z qo‘llari bilan yozilayotgan hikoyasi.