Vaqt

Biz ko‘pincha vaqtimiz yetishmasligidan shikoyat qilamiz, ammo aslida vaqtimizni nimalarga sarflayotganimiz haqida kam o‘ylaymiz.
Har bir insonning bir kunda 24 soati bor. Kimdir shu vaqt ichida ko‘plab ishlarini bajarishga ulguradi, yana kimdir kun oxirida hech narsaga erishmagandek his qiladi. Buning sababi har doim ham vaqtning kamligida emas. Ba’zan biz vaqtimizni to‘g‘ri taqsimlay olmaymiz.
Bugungi kunda hayotimizni turli mashg‘ulotlar egallab olgan. Telefon, ijtimoiy tarmoqlar, keraksiz suhbatlar va ortiqcha tashvishlar ko‘pincha vaqtimizni sezilmasdan olib qo‘yadi. Biz bir necha daqiqaga telefonimizni qo‘lga olamiz, lekin qarasak, ancha vaqt o‘tib ketgan bo‘ladi. Eng qizig‘i, buni ko‘pincha vaqtimizni yo‘qotayotganimizni anglamasdan qilamiz.
Menimcha, vaqtni qadrlash faqat kun tartibini tuzish yoki ishlarni rejalashtirish degani emas. Bu, avvalo, hayotimizda nimalar muhimligini anglashdir. Chunki inson hamma narsaga ulgurishga harakat qilishi mumkin, ammo hamma ish ham uning kelajagi uchun birdek foydali emas.
Ba’zan bir soatlik kitob o‘qish, yangi bilim o‘rganish yoki yaqinlarimiz bilan mazmunli suhbatlashish kunimizdagi eng foydali vaqtga aylanishi mumkin. Aksincha, bir necha soatni maqsadsiz o‘tkazish ham bizga hech qanday foyda bermasligi mumkin.
Yana bir muhim jihat bor: biz vaqtni faqat o‘qish, ishlash va vazifalarni bajarishga sarflashimiz kerak deb o‘ylamasligimiz lozim. Insonning dam olishi, o‘ziga vaqt ajratishi, sevimli mashg‘ulotlari bilan shug‘ullanishi ham muhim. Chunki vaqtni qadrlash o‘zimizni doimo band qilish emas, balki har bir kunimizni mazmunli o‘tkazishdir.
Ba’zan inson ortga qarab, qancha imkoniyatlarni qo‘ldan chiqarganini anglaydi.
Men shunday o‘ylaymanki, muvaffaqiyatli inson bilan boshqalarning farqi faqat qobiliyatida emas, balki vaqtga bo‘lgan munosabatida ham namoyon bo‘ladi. Chunki katta natijalar ko‘pincha har kuni bajarilgan kichik ishlar ortidan keladi.