“Biz tugʻilganda hamma kuladi, biz esa yigʻlaymiz. Oʻlayotganda esa hamma yigʻlaydi, biz esa jim boʻlamiz. Eng katta hayrat shundaki, inson oʻz navbatini bila turib, goʻyoki sahnada abadiy qoladigandek rol oʻynashda davom etadi.”
Sherzod
“Inson oʻlimdan shunchalik qoʻrqadiki, baʼzan yashashni ham unutib qoʻyadi. Vaholanki, qabristondagi toshlarga yozilgan sanalar umrning qanchalik uzun boʻlganini emas, insonning qachon nafas olishdan toʻxtaganini koʻrsatadi, xolos. Haqiqiy oʻlim esa odamlar seni eslamay qoʻygan kun boshlanadi.”
“Biz hamma narsani vaqt yetishmasligidan koʻramiz. Aslida esa bizga vaqt emas, anglash yetishmaydi. Chunki kafanlik doʻkonida sotuvchi ham, xaridor ham oʻlimni xayoliga keltirmay savdolashadi.”
“Sening pullaring, mansabing va koshonalaring — bu shunchaki quyosh borligida koʻrinib turgan vaqtinchalik soyadir. Hayot quyoshi botib, qorongʻu qabrga kirganingda, sen ham hamma qatori bir parcha oq matoga oʻralasan. Men umrim davomida minglab boylarni ham, kambagʻallarni ham tuproqqa qoʻydim. Ishonaver, yer ostida boylik sigʻadigan joy yoʻq. Inson bu dunyoga hamma narsani sotib olish uchun keladi, lekin ketayotganda faqat bitta narsani — oʻzidan qolgan yaxshilik yoki yomonlik nomini bepul olib ketadi. Xoʻsh, sen oʻsha koshonang uchun joningni sotding, u dunyoga nima olib ketmoqchisan?”
"Insonlar hayotda hamma narsani pulga sotib olamiz deb oʻylashadi. Aslida esa, ular hamma narsani oʻz Umrlari evaziga sotib olishadi. Doʻkondan sotib olgan kiyiming, mashinang yoki telefoning — bu pullar emas. Bu oʻsha pulni topish uchun sarflagan, qaytib kelmaydigan kunlaring va soatlaringdir. Sen hozir boyman deyapsan, lekin oʻsha boylikni yigʻish jarayonida oʻzligingni, sogʻligingni va xotirjamligingni qanchaga sotganingni hisoblab koʻrganmisan?!"
